De krachten van IJsseldal

Herman Menkveld en Willy en Brigitte Gooiker zijn de initiatiefnemers van IJsseldal. Biologische boeren in hart en nieren met een ijzersterk geloof in de kracht van hun product. Zij zien de natuur en de natuurlijke processen als de ultieme kringloopgedachte.

De omschakeling naar biologisch
Herman Menkveld: ‘Ik ben in 2000 na 20 jaar gangbare landbouw omgeschakeld naar biologische landbouw. In de jaren daarvoor werkte ik ook als toezichthouder bij Staatsbosbeheer en werd niet blij van de saaie akkers waar chemische bestrijdingsmiddelen en kunstmest waren gebruikt. In mij kwam de gedachte op dat men eeuwen landbouw had bedreven zonder chemie en kunstmest en ik zag er een mooie uitdaging in om dit in de praktijk te brengen.’
Voor Willy en Brigitte lag een voedseltolerantie voor kunstmatige toevoegmiddelen aan de omschakeling ten grondslag. Het besef dat biologisch voedsel een positief effect heeft op de gezondheid speelde mee in de beslissing om biologisch te gaan verbouwen. Willy: ‘Voedsel is verlaagd tot puur brandstof voor de mensen en dat terwijl het zo veel meer is’.

Kwaliteit tegen een eerlijke prijs
Menkveld en Gooiker besloten de handen ineen te slaan. Typisch geval van twee zielen, één visie. Om een bredere afzetmarkt te creëren, werd gekeken naar de mogelijkheden. IJsseldal bleek een uitstekend middel te zijn om mensen in aanraking te laten komen met biologische producten. Willy: ‘Iedere biologische molenaar had zijn eigen eenvoudige verpakking, die niet onderscheidend genoeg bleek te zijn. We besloten tot een professionelere aanpak. We bieden een mooi, voedingsrijk product en daar hoort een passende uitstraling bij.’
De producent blijft vaak achter in het verhaal, vindt Herman: ‘We gaan met IJsseldal uit van een vaste prijs. Je kunt het vergelijken met de aanpak van Max Havelaar. We bieden kwaliteit tegen een eerlijke prijs.’

Vakmanschap
Landbouw bedrijven zonder kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen is voor de beide families een levensstijl geworden. Willy: ‘In de biologische sector heb je niet alles in de hand. De natuur speelt met jou, maar jij speelt ook met de natuur. Daardoor gaat er natuurlijk ook wel eens iets mis, maar dat is tegelijkertijd ook de charme van dit bestaan.’ Herman vindt dat juist door die onstabiele factor het vakmanschap goed zichtbaar wordt. ‘We zijn we ons ook bewust dat het wel eens fout kan gaan. We sturen dan niet bij met kunstmatige middelen. Lukt het niet met de natuurlijke processen, dan doen we het helemaal niet. We accepteren de consequenties.’